Corpus Christi

Bp Athanasius Schneider

Wcielenie Boga osiąga szczyt samoupokorzenia i samoogołocenia w misterium Eucharystii. W tym sakramencie tajemnica „Boga z nami” objawia się w sposób niezrównany, niosąc ze sobą wszelkie skutki niezmierzonej miłości Boga.

Chrystus jest nie tylko „Bogiem z nami”. On jest Bogiem, który w małej konsekrowanej Hostii wydał się całkowicie w ręce ludzi, rezygnując z jakiejkolwiek ochrony. Jezus Eucharystyczny obecny w konsekrowanej Hostii jest rzeczywiście najuboższym i najbardziej bezbronnym w Kościele, i takim jest przede wszystkim podczas rozdawania Komunii świętej.

W czasie rozdawania Komunii świętej zauważa się w naszych czasach zjawisko zadziwiającego braku wrażliwości i troski, gdy chodzi o wszelkie wymogi praktyczne, jakie winny być spełnione z racji rzeczywistej i substancjalnej obecności Boga wcielonego w małej konsekrowanej Hostii. Konieczne zewnętrzne akty adoracji, poszanowania świętości i troski w odniesieniu do konsekrowanej Hostii są często zredukowane do minimum. Minimalizm zewnętrznych gestów adoracji wobec konsekrowanej Hostii prowadzi z czasem do ograniczenia wiary we Wcielenie i w Transsubstancjację, zawężonej tylko do zakresu teoretycznego.

Eucharystia jest prawdziwym sercem żyjącego Kościoła. Jeśli konkretne przejawy kultu Boga obecnego w Eucharystii są redukowane, serce to doznaje zranienia. Aby uzdrowić serce Kościoła naszych czasów, trzeba uzdrowić sposób traktowania Jezusa Eucharystycznego obecnego w konsekrowanej Hostii. Bo Hostia konsekrowana – w każdej, nawet najmniejszej swojej cząstce – to sam Pan!